Υπάρχουν τελικά καλές και κακές φωτογραφίες; Και αν υπάρχουν τότε ποιός είναι αυτός που αποφασίζει για τον διαχωρισμό τους; Υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθούμε όταν φωτογραφίζουμε και ποιός είναι αυτός που τους όρισε;
Πρίν απο περίπου 10 χρόνια απο το National Geographic εκδόθηκε μια σειρά απο cd-rom για τους λάτρεις την φωτογραφίας. Ανάμεσα στα θέματα που προβάλλονταν, εξηγούσε και την μέθοδο με εκείνες τις 4 παράλληλες γραμμές που χωρίζουν το κάδρο σε 9 παραλληλόγραμμα λέγοντας οτι στις πιο καλαίσθητες φωτογραφίες το κυρίως θέμα είναι συνήθως στα πλαϊνά παραλληλόγραμμα και όχι στο κέντρο. Στο τέλος του κεφαλαίου ο αφηγητής προτρέπει τον αναγνώστη να μάθει τους κανόνες και να τους παραβεί.
Και έτσι εμείς σαν καλοί μαθητές και εραστές της καινούριας μας σούπερ εξελιγμένης μηχανής βγαίνουμε στο δρόμο, πάμε βόλτα με το αυτοκίνητο, πάμε διακοπές, πάμε τουαλέτα και τραβάμε, τραβάμε, τραβάμε….
Πολλές φορές τυχαίνει όταν δείχνουμε περήφανοι τις φωτογραφίες μας στους άλλους, μερικοί θαυμάζουν τις χειρότερες και άλλοι περιφρονούν τις καλύτερες για μας φωτογραφίες που τραβήξαμε. Τελικά ποιές είναι οι καλές και ποιές οι κακές φωτογραφίες; Ποιόν επιτέλους θα εμπιστευτούμε για να κρίνει τις φωτογραφίες μας; τη μαμά μας; το έτερόν μας ήμισυ; τη γιαγιά μας; τον καλύτερό μας φίλο;
Η κριτική είναι μια διαδικασία η οποία, αν και πολλές φορές μας πληγώνει, έχει σκοπό να μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι. Μια καλή φωτογραφία σήμερα μεταμορφώνεται πολύ εύκολα σε μερικούς μήνες σε μια αδιάφορη φωτογραφία. Είναι σημαντικό για να ξεπεράσουμε μια “καλή” φωτογραφία να μην δενόμαστε τόσο πολύ συναισθηματικά μαζί της. Εξάλλου ήταν απλά ένα ακόμα κλικ. Θεωρώ πιο σημαντική τη διαδικασία της φωτογράφησης παρά το ίδιο το αποτέλεσμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου